Dhr. Sparidans

foto: Nico Kat

Toen en nu is een wereld van verschil

In de Beneluxlaan op nummer 17 woont Dhr. Sparidans samen met zijn vrouw. Ongeveer vijfentachtig jaar geleden werd hij geboren in de Elzenstraat en sindsdien is hij niet uit Tilburg weggeweest. “Ik heb wel een jaartje in Goirle gewoond en anderhalf jaar in Eindhoven, maar toch weer teruggekeerd”, verteld de oudere maar levenslustige man. Vijftig jaar woont hij nu in de Beneluxlaan en in al die jaren is er veel gebeurd.

Meneer Sparidans is vijfentachtig jaar geleden geboren in de Elzenstraat, in de Noordhoek. “ik ben er één van de dertien binnen ons gezin. Zulke grote gezinnen zie je tegenwoordig ook niet meer”, waarmee Dhr. Sparidans wil zeggen dat er heel erg veel veranderd is in Tilburg sinds zijn jeugd. Zijn vader werkte bij de fabriek in de buurt, het huis was van de fabriek. Toen meneer Sparidans in de twintig was, is de familie verhuisd naar de huidige wijk.

“ Toen ik was getrouwd en we samen drie kinderen hadden we thuis met zevenen waren zijn we verhuisd naar de Statenlaan. Daar ben ik tot mijn trouwen blijven wonen, toen had de pastoor ervoor gezorgd dat we een flatje konden betrekken in de Europalaan”, vertelt Dhr. Sparidans. Uiteindelijk had hij samen met zijn vrouw drie kinderen gekregen en heeft het nieuwe gezin zich gevestigd in de Beneluxlaan. “Het flatje was te klein geworden.”

Meneer Sparidans was al 8 jaar onderwijzer toen hij in het Sant kwam wonen. “Op de hoek van de Statenlaan woonde pastoor Verhagen en die was bezig met de bouw van een nieuwe kerk, de Pastoor van Arskerk. En die vroeg of ik bij hem op school wilde komen werken, ik zou dan meteen het koor begeleiden als dirigent. Ik ben begonnen in de Nimrodstraat, in een noodvoorziening”, licht Dhr. Sparidans toe. Vanuit het begin in de Nimrodstraat had de school meerdere dependances, uiteindelijk is de school een geheel geworden in de Schiphollaan.

“Nu heeft het een andere bestemming. Er zit een dagactiviteitencentrum voor gehandicapten in en de Jeanne d’Arcschool”, zegt meneer Sparidans.

Een grote hobby van meneer Sparidans is muziek. Al vele jaren is hij dirigent van verschillende koren. “Het wordt nu wel steeds minder, mijn eigen leeftijd loopt op. Maar ook de zangers en zangeressen worden steeds ouder en laten het daarom afweten”, verteld Dhr. Sparidans. Hij is begonnen als dirigent bij het koor van de kerk in de Beneluxlaan, die zat in het gebouw waarin nu de bibliotheek zit. Op school heeft hij gedirigeerd in alle klassen waarin hij lesgaf.

Dhr. Sparidans ziet het hele leven vol hoogtepunten. “Er zijn zoveel pieken in een leven, bijvoorbeeld je trouwen en de geboortes van de kinderen”, aldus meneer Sparidans. Toch heeft het leven van Dhr. Sparidans een kleine smet gekend, oorspronkelijk was het namelijk de bedoeling dat hij bij de Fraters zou intreden. “Van mijn twaalfde tot mijn tweeëntwintigste ben ik bij de Fraters geweest, daardoor ben ik ook onderwijzer geworden. Ik denk dat dat anders niet gebeurd was, dan was ik ook met mijn broodtrommeltje naar de fabriek gegaan net als mijn vader”, zegt meneer.

Boven in een laatje heeft meneer Sparidans een pauselijke onderscheiding liggen, die heeft hij ontvangen voor zijn aandeel in de korenwereld. Ook heeft hij daarin verschillende herinneringen liggen in de vorm van vele foto’s. “Een heel leven in beeld”, aldus Dhr. Sparidans.