Jan Ligthart Rendierhof

foto: Nico Kat

Afscheid van een school in beweging

Drie leraren zullen in het nieuwe schooljaar niet meer terugkeren naar de Jan Ligthart Rendierhof, het gaat hier om Piet Henrard, Francine van de Winkel en Riekie Andries. Piet en Riekie hebben de pensioengerechtigde leeftijd van vijfenzestig behaald en Francine vindt het na ruim veertig jaar ook wel goed geweest. “Wij hebben nu collega’s die vroeger van ons les hebben gehad en de leerlingen van toen, zijn de ouders van nu”, giechelen juf Riekie en Francine. Meneer Piet heeft alle leerlingen van de school lesgegeven, hij is vakleerkracht muziek. “Ik ben eigenlijk een muzikant die les geeft, ik heb over de hele wereld gespeelt. Ik werk hier nu vijfentwintig jaar en ik ben achtendertig jaar werkzaam op de muziekschool in Goirle, op dit moment ben ik locatiemanager van Factorium Podiumkunsten aldaar”, vertelt Piet.

Als je de begintijd van de twee dames en de ene heer bekijkt en vergelijkt met nu is daar zeker wel een verschil in op te merken. Francine merkt wel op dat sommige dingen gewoon weer terug keren, “maar het belangrijkste verschil vindt ik wel dat wij voortaan ook veel meer administratief moeten vast leggen, maar dat heeft ook veel te maken met de veranderingen in de maatschappij.” De kinderen blijven op zich hetzelfde, maar de omgeving wordt anders. Francine benadrukt; “De kinderen worden mondiger in positieve zin, ze komen makkelijker voor zichzelf op.”

De opmars van het digitale pesten is wel een heel groot mankement tegenwoordig, vooral onder de relatief oudere kinderen. “In de bovenbouw is dat echt een probleem. Daar geeft het nogal eens een hoop commotie en sommige kinderen worden daar diep ongelukkig van, dat laat ook op latere leeftijd zijn littekens na”, vertelt Piet. Het gewone pesten is niet anders als vroeger.

Ook het onderwijs is over het algemeen anders geworden. Riekie vertelt daar het volgende over; “Toen ik pas begon, had ik een hele grote groep kinderen, een klas van zesendertig kinderen was destijds heel normaal. Het hele schoolidee was anders; er werd veel minder in kleinere groepen samengewerkt, het was meer gericht op klassikaal onderwijs.”

foto: Nico Kat

De kinderen zijn nu niet anders, maar de omgeving is verandert. Daarom worden problemen eerder en meer opgemerkt, ook als ze op het gebied van de diagnoses, kinderen krijgen dan ook al gauw een plaatje opgeplakt. “Ze krijgen erg veel prikkels te verwerken, maar als de leerkracht zorgt voor rust en regelmaat in de klas, dan krijgen ze de kans ook om tot rust en werken te komen”, vertelt Riekie hierover.

Nu hebben de drie leerkrachten er alweer meer dan twintig jaar per persoon op zitten. Het is tijd om afscheid te nemen, van de kinderen, de ouders en de collega’s. “We laten alles gewoon over ons heen komen”, zegt Francine hierover. Op dinsdagmiddag 11 juli is het dan zover, de speelplaats is in orde gebracht zodat de leerlingen feestelijk het drietal kunnen uitzwaaien. Voor deze gelegenheid is er een boog gemaakt met bloemen van crêpepapier waaronder de juffen en de meester het plein op komen lopen. Daarna komen de feestvarkens op een podium en daar gaat alles gebeuren. De verschillende optredens worden aan elkaar gepraat door de directeur Jean-Pierre van der Horst. Het weer werkt deze middag lekker mee en het feestgedruis laat vrolijk van zich horen.